Maigret en het danseresje by Georges Simenon

Author:Georges Simenon [Simenon, Georges]
Format: epub

Een ongewone reis

'We krijgen toch geen journalisten op ons dak? Doet u de deur op slot, wilt u? Het is beter als we rustig kunnen praten.'

Commissaris Delvigne keek naar zijn collega met die onwillekeurige verering die men overal in de provincie, en vooral in Belgie, heeft voor alles wat uit Parijs komt. Hij geneerde zich bovendien voor de blunder die hij gemaakt had en hij wilde zich verontschuldigen. 'Helemaal niet!' besliste Maigret. 'Ik stond er op om gearresteerd te worden! Ik ga zelfs nog verder; straks laat u mij naar de gevangenis brengen en ik blijf daar net zo lang als noodzakelijk is. Uw eigen inspecteurs moeten in mijn arrestatie geloven.'

Hij kon zich niet meer inhouden! Hij barstte in een schaterlach uit om het gezicht van de Belg. Deze keek Maigret een beetje schaapachtig aan, terwijl hij zich afvroeg welke houding hij moest aannemen. Je voelde dat hij bang was een belachelijke indruk te maken. En hij probeerde er tevergeefs achter te komen of zijn Franse collega nu schertste of niet. Toen Maigret begon te lachen, lachte hij maar mee. 'Nee maar! U bent een mooie! Bedoelt u dat ik u naar de gevangenis moet laten brengen? Ha ha ha!"

"Ik meen het, ik sta er op."

"Ha ha ha!'

Hij verzette zich, tot hij zag dat het Maigret ernst was en toen voelde hij zich volkomen uit z'n doen.

Zij zaten nu tegenover elkaar, gescheiden door een met dossiers beladen schrijftafel. Van tijd tot tijd wierp Maigret een bewonderende blik op de meerschuim-pijp van zijn Belgische collega.

*U zult het dadelijk begrijpen,' verklaarde hij. 'Mijn excuses dat ik u niet eerder op de hoogte heb gesteld, maar u zult zelf wel zien dat dit absoluut onmogelijk was. De moord is woensdag gepleegd, nietwaar? Goed! Eh... maandag zat ik op mijn kamer, quai des Orfe-vres, toen mij het visitekaartje van een zekere Graphopoulos gebracht werd. Voor ik iemand ontvang, bel ik gewoonlijk eerst de vreemdelingendienst om inlichtingen te krijgen. Dat deed ik ook nu. Maar ik kreeg niets te horen. Graphopoulos was dus pas in Parijs aangekomen ...

Hij gaf mij de indruk een beetje in de war te zijn. Hij vertelde me dat hij veel reisde en dat hij reden had om aan te nemen dat men het op zijn leven voorzien had en hij vroeg me hoeveel het hem zou kosten om dag en nacht door een inspecteur bewaakt te worden. Ik noemde hem het tarief. Hij drong aan op iemand die absoluut tegen de omstandigheden opgewassen zou zijn, maar toen ik hem daarentegen iets vroeg over de aard van het gevaar dat hij liep en over zijn mogelijke vijanden, gaf hij ontwijkende antwoorden. Hij woonde in het Grand Hotel en diezelfde avond stuurde ik hem de gevraagde inspecteur. De volgende ochtend probeerde ik opnieuw een paar inlichtingen over hem in te winnen. De Griekse ambassade wist me te vertellen dat hij de zoon was van een schatrijke bankier in Athene, dat hij een nutteloos rijkeluisleventje leidde en zo'n beetje voor zijn genoegen door Europa reisde.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.